Οι Γάτες των φορτηγών

Ποίηση : Νίκος Καββαδίας
Μουσική - Εκτέλεση : Ξέμπαρκοι
Δίσκος : S/S Ιόνιον 1934

Στο κάλεσμα της Πατρίδας

Χθές είχα τη "τύχη" να παρουσιαστώ σαν έφεδρος στρατιώτης, στη μονάδα μου για να "εκπαιδευτώ" για μια ακόμη φορά, έτσι ώστε να είμαι έτοιμος όταν η πατρίδα μου το ζητήσει να προτάξω τα στήθη μου στον εχθρό, μην έχοντας τίποτα άλλο καλύτερο να κάνω προφανώς. Μεταξύ μας δεν εχω διάθεση να εμπλακώ στο προσεχές μέλλον ή σε κάποιο αόριστο χρόνο σε εμπόλεμες καταστάσεις, για ένα απλό λόγο. Προτιμάω να πίνω ένα ποτήρι κόκκινο κρασί, ακούγοντας μουσική και διαβάζοντας κανένα βιβλίο έχοντας στο πλευρό μου μια όμορφη ύπαρξη παρά να σέρνομαι με το όπλο ανα χείρας περιμένοντας πότε θα με βρεί καμιά "αδέσποτη" σφαίρα απο εχθρούς ή φίλους στα προταγμένα μου στήθη. Κάποιος θα μου πεί εύλογα. Δεν ντρέπεσαι. Δεν αγαπάς την πατρίδα σου. Ποιά πατρίδα ρε μαλάκες που την έχετε κάνει σαν τα μούτρα σας. Έτσι όπως την έχετε διαμελίσει κανένας δεν θα γνωρίζει πιο κομμάτι να υπερασπιστεί. Το βόρειο, το νότιο, το ανατολικό, το δυτικό;
Βρίσκομαι λοιπόν στοιχισμένος σε δυάδες, μαζί με άλλους εφέδρους που και αυτοί με τη σειρά τους παράτησαν τις δουλειές τους και ήρθαν να "εκπαιδευτούν" για να είναι κι αυτοί έτοιμοι όταν τους ζητηθεί, και αναμένουμε τον διοικητή της μεραρχίας να έρθει να μας μιλήσει, διότι βλέποντας μάλλον την ενδυματολογική μας κατάσταση, (οι μισοί δε ν φοράνε στολή, και οι άλλοι μισοί τρέχα γύρευε αν αυτό που φοράνε είναι στολή) αποφάσισε να μας κατηχήσει και να μας κάνει να νοιώσουμε και πάλι περήφανοι στρατιώτες.

Αρχίζει λοιπόν να αραδιάζει τυποποιημένες προτάσεις του τύπου, "πρέπει κάθε φορά που ερχόμαστε να είμαστε πειθαρχημένοι, με τις στολές μας, τα κράνη μας γιατί ο εχθρός είναι δίπλα" ή "Είσαστε έφεδροι η ψυχή του στρατεύματος και κάθε φορά που θα έρχεστε θα τυγχάνεται της κατάλληλης "εκπαιδεύσεως" κατά ειδικότητα έτσι ώστε να φρεσκαρίζονται οι πολεμικές σας γνώσεις ώστε αναπάσα στιγμή να είσαστε έτοιμοι". Συνηθισμένα θα έλεγε κάποιος. Αυτά ακούμε κάθε φορά που πάμε. Εύλογη παρατήρηση. Όμως το ένστολο ανθρωποειδές συνεχίζει με το εκπληκτικό "Κι αν κάποιοι μιλάνε για περιρέουσες ατμόσφαιρες, όπως το 2004, να γνωρίζεται ότι ο στρατός είναι έτοιμος μόλις ειδοποιηθεί έγκαιρα απο τη δημοκρατία να αντιμετωπίση οποιαδήποτε απειλή κατά του κράτους. Θυμήθείτε τους πελλοπονησιακούς πολέμους". Το τελευταία ακόμα δεν κατάλαβα που κολάει. Το είπε όμως. Μάλλον στη προσπάθεια του να μας κατηχήσει πατριωτικά τα έκανε μπούρδες. Συνεχίζει που λέτε να αραδιάζει και άλλα τέτοια και λέω στον εαυτό μου. "Που βρίσκομαι ρε γαμώτο. Εκτινάχθηκα ξαφνικά απο το 2009, με κάποια μαγική μηχανή του χρόνου και βρέθηκα πίσω σε εποχές όπου τέτοια κουβέντες δεν έβγαιναν μονάχα απο τα στόματα στρατιωτικών ενταγμένοι στη προάσπιση του έθνους αλλά και απο στόματα πολιτικών ουδεμία σχέση εχόντων με τη λογική. Οι ίδιοι που με τις κοτσάνες που έριχναν απο δώ και απο εκεί κατάφεραν να διαμελίσουν τον τόπο;" Τελικά κατάλαβα που το πήγαινε ο μέγας φωστήρας. Η "εκπαίδευση" δεν συνίστατο στο φρεσκάρισμα των πολεμικών μας γνώσεων, αλλά στο φρεσκάρισμα των πατριωτικών μας γνώσεων, τώρα που οι περισσότεροι απο εμάς έχουμε κουραστεί να ακούμε τις ίδιες μαλακίες για χρόνια και ζητάμε πρόοδο αυτού του τόπου (14μηνή θητεία στο στρατό και κατεπέκταση κατάργηση του με τη λύση, εκσυγχρονισμό της παιδείας, προσπάθεια λύσης του Κυπριακού, τομές στη κοινωνία). Βλέπετε η επερχόμενη αλλαγή, αλλάζει άρδην τα δεδομένα. Με την αλλαγή δεν θα υπάρχει εχθρός για να μπορούμε να συντηρούμε τις χιλιάδες των αντιπαραγωγικών μας στρατιωτικών και της ηλιθιότητας που αυτό επιφέρει.
Μετά απο αρκετή ώρα πατριωτικής ομιλίας, ο μέγας φωστήρας αποφάνθηκε ότι απο την στιγμή που δεν υπάρχει άλλη επιλογή πρέπει να μαζευόμαστε κάθε τόσο σαν καλά στρατιωτάκια και να συνεχίζουμε την "εκπαιδευσή" μας μήπως και μας κάνει "Μπού" ο εχθρός απο δίπλα. Τότε μέσα απο το συντεταγμένο πλήθος των εφέδρων στρατιωτών ακούστηκε το επίσης εκπληκτικό "Λύστε το Κυπριακό". Αυτό ήταν. Ο Μέγας Φωστήρας αλλάξε αμέσως κουβέντα και ζήτησε αμέσως να προχωρήσουμε στην "εκπαίδευση" μας. Πού όπως ύθισται συνεχίστηκε με διάβασμα εφημερίδας, κανένα υπνάκι κάτω απο κανένα δέντρο, αρκετό κατούρημα απο τους πολλούς καφέδες που πίνεις για να σπάσεις την μονοτονία, μέχρι την επίδωση του ΦΑΠ για την επόμενη παρουσίαση. Χέστηκε η φοράδα στ'αλώνι που λέμε.
Έτσι λοιπόν τελείωσε για ακόμα μια φορά η παρουσίαση μου σαν έφεδρος, αποκομίζοντας αρκετή πατριωτική εκπαίδευση. Τώρα που το σκέφτομαι εκείνη τη στιγμή που κάποιος αναφώνισε " Λύστε το Κυπριακό" , θα έπρεπε να φωνάξω και εγω "Ζήτω η μαλακία".

Κορνήλιος Καστοριάδης

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης
στην εκπομπή "Παρασκήνιο"

Τέρμα στην Ακροδεξιά

Εν μέσω της διαδικασίας συνομιλιών μεταξύ των δυο κοινοτήτων για την εξεύρεση λύσης στο Κυπριακό πρόβλημα, και της προσπάθειας του Υπουργού Παιδείας και άλλων φορέων για την μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού μας συστήματος, ακροδεξιά στοιχεία με αφορμή τον ποδσφαιρικό αγώνα μεταξύ της Ομονοιας και του Αποέλ, επιδόθηκαν σε καταστροφές αυτοκινήτων Τουρκοκυπρίων συμπατριωτών μας,με τραυματία έναν ανήλικο. Κάποιοι θέλησαν να εμφανίσουν το περιστατικό σαν κάτι το μεμονωμένο. Υπήρξαν και στο παρελθόν και άλλα περιστατικά με καταστροφές αυτοκινήτων Τουρκοκυπρίων που ίσως να τα ονομάζαμε μεμονωμένα. Αυτή τη φορά όμως ο αριθμός των αυτοκινήτων και το γεγονός οτι έλαβαν χώρα σε κύριους δρόμους και υπο τα βλέμματα αυτόπτων μαρτύρων καταδεικνύουν οτι κάθε άλλο απο μεμονωμένο περιστατικό ήταν.

Οι αντιδράσεις φορέων, οργανώσεων, κομμάτων ακροδεξιών ιδεολογιών ή προσκείμενες σε αυτές και εκκλησίας στη νέα διαδικασία διαπραγματεύσεων μεταξύ των δυο κοινοτήτων και της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης δεν πρέπει να εξετάζονται ξεχωριστά απο τέτοιου είδους περιστατικά που επαναλαμβάνω δεν είναι μεμονωμένα.
Οι καταστροφές και η χρήση βίας σε συμπατριώτες μας επειδή ανήκουν στην άλλη κοινότητα έχουν σαν σκοπό να πλήξουν τη διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού, να φρενάρουν την προσπάθεια κτίσματος εμπιστοσύνης μεταξύ των δυο κοινοτήτων και να αναβιώσουν πρακτικές περασμένων δεκαετιών που όσο και να θέλουν να τις κρύψουν είναι αυτές που έφεραν την Τουρκία στην Κύπρο και έχουν διχοτομήση το νησί.
Αν θέλουμε πραγματικά να εξαλείψουμε αυτά τα ακροδεξιά στοιχεία πρέπει να τα απομονώσουμε. Όχι ατομικά αλλά σαν κοινωνία στο σύνολό της. Αλλά για να καταφέρουμε να απομονώσουμε αυτά τα στοιχεία πρέπει να είμαστε σε θέση να αναγνωρίσουμε τα λάθη μας, το τι σήμαινε και τι σημαίνει η παρουσία της ακροδεξιάς στο βαθμό που υπάρχει στη Κύπρο και τα αποτελέσματά της.
Η αναγνώριση όμως των λαθών μας θα γίνει μόνο μέσα απο την αυτοκριτική και την αναζήτηση επιτέλους της Ιστορικής Αλήθειας, που θα γίνει μέσω μιας πραγματικής αλληλοκατανόησης και αλληλοσεβασμού ανάμεσα στις δυο κοινότητες αλλά και μεταξύ μας σε καθημερινό επίπεδο.
Ας προσπαθήσουμε όλοι να μην επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος που όλοι φέρουμε ευθύνη με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και να εργαστούμε πραγματικά να επανενώσουμε την πατρίδα μας μακριά απο φανατισμούς και εθνικισμούς.

Freedom River

Η Διαθήκη μου

Αντισταθείτε σ'αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι
και λέει : καλά είμαι εδώ.
Αντισταθείτε σ'αυτόν που γύρισε πάλι στο σπίτι
και λέει : Δόξα σοι ο Θεός.
Αντισταθείτε
στον περσικό τάπητα των πολυκατοικιών
στον κοντό άνθρωπο του γραφείου
στην εταιρεία εισαγωγαί - εξαγωγαί
στην κρατική εκπαίδευση
στο φόρο
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.

Αντισταθείτε
σ'αυτόν που χαιρετάει απ'την εξέδρα ώρες
ατέλειωτες τις παρελάσεις
σ'αυτή την άγονη κυρία που μοιράζει
έντυπα αγίων λίβανον και σμύρναν
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.

Αντισταθείτε πάλι σ'όλους αυτούς που λέγονται
μεγάλοι
στον πρόεδρο του Εφετείου αντισταθείτε
στις μουσικές τα τούμπανα και τις παράτες
σ'όλα τ'ανώτερα συνέδρια που φλυαρούνε
πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι
σ'όλους που γράφουν λόγους για την εποχή
δίπλα στη χειμωνιάτικη θερμάστρα
στις κολακείες τις ευχές τις τόσες υποκλίσεις
απο γραφιάδες και δειλούς για το σοφό
αρχηγό τους.

Αντισταθείτε στις υπηρεσίες των αλλοδαπών
και διαβατηρίων
στις φοβερές σημαίες των κρατών και τη
διπλωματία
στα εργοστάσια πολεμικών υλών
σ'αυτούς που λένε λυρισμό τα ωραία λόγια
στα θούρια
στα γλυκερά τραγούδια με τους θρήνους
στους θεατές
στον άνεμο
σ'όλους τους αδιάφορους και τους σοφούς
στούς άλλους που κάνουνε το φίλο σας
ως και σε μένα, σε μένα ακόμα που σας ιστορώ
αντισταθείτε.
Τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την
Ελευθερία.

Μιχάλης Κατσαρός
(Απο τη ποιητική συλλογή
"κατα σαδουκαιων")

Ο Κόκκινος Ντάνυ

Μουσική : Μάνος Ξυδούς
Στίχοι : Πάμπος Φιλίππου

Απο το δίσκο
" Τ'αστέρια θα'ναι πάντα μακριά"

Προβοκάτσια, η γεροντική αρρώστια του Περισσού

του Στέλιου Κούλογλου, 21/12/2008

Η ιστορία επαναλαμβάνεται με μαθηματική ακρίβεια: κάθε φορά που το ΚΚΕ νιώθει ότι ξεπερνιέται από κάποιο αυθόρμητο κίνημα, σπεύδει να αποδώσει την ύπαρξη και τη δράση τους σε κάποιους προβοκάτορες. Πριν από 35 χρόνια, 300 προβοκάτορες και πράκτορες της Ασφάλειας, σύμφωνα με τη φοιτητική παράταξη του ΚΚΕ, είχαν οργανώσει το Πολυτεχνείο. Στις μέρες μας τον ρόλο του προβοκάτορα έπαιξε ο ΣΥΡΙΖΑ, που σύμφωνα με τη κυρία Παπαρήγα «χαϊδεύει τα αυτιά των κουκουλοφόρων».
Το ΚΚΕ δεν είχε ποτέ το θάρρος ή την τιμιότητα να κάνει την αυτοκριτική του για την σπίλωση της κορυφαίας αντιδικτατορικής εκδήλωσης του ελληνικού λαού και έτσι τα πράγματα συνεχώς χειροτερεύουν. Με την πλήρη υιοθέτηση του Στάλιν και του Ζαχαριάδη στο επερχόμενο συνέδριο του, ολόκληρη η ιστορία του διεθνούς εργατικού κινήματος θα εξηγηθεί μέσα από τη δράση διαφόρων «προβοκατόρων», από τον Χρουτσώφ μέχρι τον Γκορμπατσώφ. Ακόμη και η ήττα στον Εμφύλιο Πόλεμο, δεν θα αποδοθεί στον τυχοδιωκτισμό του Ζαχαριάδη που τον ξεκίνησε, αλλά στη «προβοκάτσια» του Τίτο και άλλων εγχώριων προβοκατόρων.
Με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, ξεκίνησε πριν από 15 μέρες μια αυθόρμητη εξέγερση της νεολαίας. Οι βαθύτερες αιτίες είναι γνωστές: η ανεπάρκεια ενός απαρχαιωμένου, σαδιστικού εκπαιδευτικού συστήματος , οι διευρυνόμενες κοινωνικές ανισότητες, η διαφθορά της πολιτικής ελίτ, η μιζέρια στην οποία καλείται να ζήσει η γενιά των 700 ευρώ των πολλών πτυχίων, η υποβάθμιση των πόλεων, η κωμικοτραγική κυβέρνηση και η έλλειψη ελπίδας για τους νέους.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η εξέγερση ήταν οργισμένη και όταν κάποιος οργίζεται παραφέρεται και υποπίπτει σε λάθη για τα οποία αργότερα μετανοιώνει. Αν αυτό το κίνημα δεν είχε επιδοθεί σε καταστροφές και βανδαλισμούς που κατέληξαν σε γενικευμένη λεηλασία αλλά αντίθετα είχε υιοθετήσει μαζικούς, ειρηνικούς τρόπους διαμαρτυρίας και πολιτικά αιτήματα, η κυβέρνηση της Ν.Δ. θα είχε καταρρεύσει. Αλλά στα 15χρονα οι πολιτικοί στόχοι δεν πέφτουν από τον ουρανό: αυτός είναι ο στόχος των πολιτικών δυνάμεων που εκφράζουν τις προοδευτικές δυνάμεις της κοινωνίας.
Είναι επίσης αναμφισβήτητο ότι η κυβέρνηση χρησιμοποίησε προβοκάτορες για να συσπειρώσει τη «συντηρητική πλειοψηφία». Στις εφημερίδες και στο διαδίκτυο δημοσιεύθηκαν δεκάδες φωτογραφίες που δείχνουν παρακρατικούς με λοστούς και κουκούλες να περιφέρονται ανάμεσα στα ΜΑΤ. Αντί να καταγγείλει τους υπαρκτούς προβοκάτορες η γραμματέας του ΚΚΕ τα έβαλε με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι αλήθεια ότι ο Περισσός έχει τα ελαφρυντικά του. Η περίφημη δήλωση έγινε την στιγμή που η κυβέρνηση ήταν στο στάδιο της αυτοδιάλυσης: ακόμη και ο επικεφαλής του Πολιτικου Σχεδιασμού της Ν.Δ. δήλωνε σε ξένες εφημερίδες ότι «ο πρωθυπουργός είναι σοβαρά μπερδεμένος με την αντιμετώπιση των ταραχών». Το ΚΚΕ επέλεξε να στηρίξει την κυβέρνηση στην πιο δύσκολη στιγμή της γιατί αν γίνονταν πρόωρες εκλογές θα έχανε τη πρωτοκαθεδρία στην αριστερά. Τελικά δεν είναι τόσο άσχημα τα πράγματα. Το «κόμμα της εργατικής τάξης» δεν είδε πάλι προβοκάτορες:
Για το εκλογικό του ποσοστό ενδιαφέρεται...

Ο Στέλιος Κούλογλου είναι ο ιδρυτής
της "TV χωρίς σύνορα"

" ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΣΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΙ
ΑΠ'ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΟΥ"

Μουσική : Magic de Spell
Στίχοι : Πάμπος Φιλίππου

ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΣΚΟ
"ΚΟΚΚΙΝΟ"
2000

Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα

Σκαλί - σκαλί πάει ο Ιγνάθιο
το Θάνατό του φορτωμένος
Γύρευε να'βρει την αυγή
μα πουθενά η αυγή δεν ηταν.
Γυρεύει τη σωστή θωριά του
και τ'όνειρο του αλλάζει δρόμο.
Γύρευε τ'όμορφο κορμί του
και βρήκε το χυμένο του αίμα.

Στιγμή δεν έκλεισε τα μάτια
που είδε τα κέρατα κοντά του
όμως οι τρομερές μανάδες
ανασήκωσαν το κεφάλι
Κι απο τα βοσκοτόπια πέρα
ήρθε ενα μυστικό τραγούδι
που αγελαδάρηδες ομίχλης
τραγούδαγαν σε ουράνιους ταύρους

Δεν είχε άρχοντα η Σεβίλλια
μπροστά του για να παραβγεί
ούτε καρδιά να 'ν' τόσο αληθινή
Σαν ποταμός απο λιοντάρια
η ξακουσμένη του αντρειοσύνη
και σαν σε πέτρα σκαλισμένη
η στοχασιά του η μετρημένη

Τώρα για πάντα πια κοιμάται
Τώρα τα μουσκλια και τα χόρτα
με δάκτυλα που δεν λαθεύουν
το άνθος ανοίγουν του μυαλού του
Και το τραγουδιστό του αίμα
κυλάει σε βάλτους και λειβάδια
γλιστράει στο σύγκρυο των κεράτων
άψυχο στέκει στην ομίχλη
σε βουβαλιών σκοντάφτει πόδια
σε μια πλατιά, μια λυπημένη,
μια σκοτεινή γλώσσα, ώσπου τέλμα
να γίνει απο γωνία, πλάι
στον Γουαδαλκιβίρ των άστρων.